Mission accomplished

Já það tókst um miðjan síðasta mánuð að klára verkið!   Peysan er æðisleg, hlý og góð.  Hélt reyndar að ég hefði klúðrað þessu algjörlega þegar ég ætlaði aðeins að setja hana í skol og leggja til, áttaði mig ekki á að skol prógrammið á velinni minni með ofurþeytivindu í lokin...   Var ekkert sérstaklega kát þegar ég tók hana úr vélinni og sá að hún hafði skroppið ansi mikið saman og þéttst.  En þegar hún þornaði, þremur dögum síðar, var hún bara akkúrat passleg.  Hjúkkit.  Nokkrar myndir af dýrðinni, gjörið svo vel.  Og já ég byrjuð á annarri, hún verður 'off white' og ég verð örugglega helmingi fljótari, búin að gera öll mistökin og læra af þeim.  Tatahh...

Running Retrospect 2014

2014 var fyrst og fremst afar ánægjulegt hlaupaár hjá mér, stútfullt af góðum minningum og lærdómi.

Árið byrjaði með miklum kulda og endalausum klaka og það átti eftir að hafa áhrif á plön sem gerð voru á sumarkvöldi árinu áður og fyrir fótbrot...  Eftir ágætis janúar Powerade fékk ég lungnabólgu í fyrsta sinn og ég var heillengi að jafna mig á því, alveg 6 - 8 vikur.  Febrúar Powerade bar þess merki og það var rétt svo að ég hafði það alla leið í mark... þurfti í fyrsta sinn á ævinni að stoppa (fyrir utan fótbrotið náttla) í miðju keppnishlaupi, taka mig saman í andlitinu til að klára.  

Í febrúar vorum við byrjuð að undirbúa okkur fyrir Milanó maraþonið og þá kom annað smá áfall.  Á hádegisskokki með vinnufélögunum rann ég til í hálkunni og datt asnalega, beint á rassinn ofan á ökklann og yfirspennti á mér hnéð.  Ég var nú ekki alveg til í að gefa maraþondrauma upp á bátinn einn, tveir og þrír en eftir dettið gat ég skokkað án óþæginda en ekki tekið neinn hraða og þegar það fór að telja í vikum kyssti ég Mílanó bless.

Mars og Apríl báru merki veikindanna og hnjasks en þegar tók að vora var ég orðin strýheil og fín. Ég tók þátt í nýju utanvegahlaupi með vinnufélögunum í Þórsmörk sem var mjög skemmtilegt og Icelandair hlaupið var gott, ég jafnaði besta tímann minn.  Varð svo Íslandsmeistari með sveitinni minni í Víðavangshlaupi Íslands tveimur dögum síðar.

Ég tók þátt í nýju 5 km hlaupi, Séra Friðrikshlaupinu sem er hlaupið á sömu braut og Miðnæturhlaupið og þar náði ég PB, hljóp á 19:27 og komin í topp form. 

Við áttum eftirminnilegt hlaup í Kaliforníu, hálf maraþon á ströndinni í 26 stiga hita.  Hljóp á 1:30:40, ein í hitanum og eftir allt þetta ferðalag.  Var mjög sátt við það og árangurinn kom mér á óvart.

Tveim dögum eftir heimkomuna var svo Hvítasunnuhlaup Hauka á dagskrá og þar náði ég að bæta tímann minn frá því í fyrra.  Þrem dögum seinna Álafosshlaupið og svo Gullspretturinn og ekki frá því að pínu þreyta væri komin í gömlu en ó hvað var allt saman gaman.

Ég tók þátt í Mt. Esja Ultra II aftur eftir hlé í fyrra og bætti þar tímann minn og sett nýtt brautarmet.  Esjuhlaupið tekur aðeins úr manni og borgaði fyrir það á Akureyri þar sem ég bombaði algjörlega sælla minninga :)

Ármannshlaupið var tímamótahlaup, ár frá fótbroti og blendnar tilfinningar að hlaupa í brautinni.  Þokkalegasta hlaup og ég tryggði mér Íslandsmeistaratitill í aldursflokki í 10 km götuhlaupi.

Endaði sumarið á góðu hálf maraþoni í Reykjavík, besti tíminn minn í nokkur ár 1:29:44 og 3. íslenska kona í mark.  Fimm dögum síðar fór ég vel undir 20 mínútur í 5 km í Fossvogshlaupinu og hljóp svo mitt besta 10 km hlaup á árinu fimm dögum þar á eftir.  Það var í Reykjanesmaraþoninu og tíminn 40:32.  Var greinilega að toppa á árinu í lok ágúst, byrjun september.

Skemmtilegustu hlaup haustsins og vetrarins voru Vestmanneyjahlaupið þar sem ég tók þátt í hálfu maraþoni í hrikalega fallegri og erfiðri braut.  Síðsumars og snemm hausts snérist allt um að æfa fyrir hálf maraþon í Munchen þar sem átti að rústa þessu tremma í hel, en það gekk nú ekkert allt of vel...
En... frábært að taka þátt í svona stóru hlaupi aftur og þetta var góð lexía fyrir mig.

Slakaði aðeins á eftir Munchen en var svo komin á fulla ferð í æfingum í desember.  Jafnvel of mikla ferð, komst að því að ég væri aðeins að fara fram úr mér í Gamlárshlaupinu þar sem ég hljóp á tómum tanki.

Samantekt á keppnisárinu 2014 segir mér þetta:

• Tók þátt í 32 keppnishlaupum
• Sigraði í 11 keppnum
• Silfur í 8 keppnum
• Brons í 6 keppnum
• PB í 5 km
• Setti brautarmet í Mount Esja Ultra II

Listi yfir keppnishlaupin mín og árangur árið 2014

Powerade 10km 9. janúar

43:00

2.sæti 1.sæti í aldursflokki

Powerade 10km 13. febrúar

43:32

6. sæti 3. sæti í aldursflokki

Powerade 10km 13. mars

3. sæti 2.sæti í aldursflokki

Úrslit í Powerade hlaupaseríunni 13. mars

1. sæti í parakeppni

2. sæti af öllum konum

Hlaupasería Actavis og FH 27. mars

20:12

2. sæti

Flóahlaupið 10km 5. apríl

42:02

2. sæti

Volcano trail run 12km 3. maí

1:46:21

1. sæti

Icelandair hlaupið 7km 8. maí

28:14

4. sæti

Víðavangshlaup Íslands 10. maí 

3. sæti kvenna

Íslandsmeistari í sveitakeppni

Friðrikshlaup 5km 25. maí

19:27

1. sæti á Personal Best

Blast the Bay half marathon California 31. maí

1:30:40

1. sæti

Hvítasunnuhlaup Hauka og Sportís 9. júní

1:25:57

2. sæti

Álafosshlaupið 12. júní

38:07

1. sæti

Gullspretturinn 14. júní

43:20

2. sæti

Mount Esja Ultra II 21. júní

1:44:51

1. sæti og nýtt brautarmet

Akureyrarhlaup ÍV og Átaks 3. júlí

19:57

1. sæti

Ármannshlaupið Íslandsmeistaramót í 10 km 9. júlí

41:31

3. sæti - Íslandsmeistari í aldursflokki

Meistaramót Íslands 3000 m 13. júlí

11:19

4. sæti

Meistaramót Öldunga 3000 m 19. júlí

11:22

1. sæti - Íslandsmeistari Öldunga

Vatnsmýrarhlaupið 5 km 7. ágúst

20:04

3. sæti

Brúarhlaupið 10 km 9. ágúst

41:55

3. sæti

Línuhlaup Þróttar ca. 10 km 16. ágúst

44:44

1. sæti

Reykjavíkurmaraþon hálfmaraþon 23. ágúst

1:29:46

4. sæti

Fossvogshlaupið 5 km 28. ágúst

19:44

2. sæti

Reykjanesmaraþon 10 km 3. september

40:32

1. sæti SB

Vestmannaeyjahlaupið hálfmaraþon 6. september

1:34:56

1. sæti

Flensborgarhlaupið 5 km 23. september

20:11

1. sæti

Hjartadagshlaupið 10 km 28. september

41:13

2. sæti

Munchen hálf maraþon 12. október

1:32:04

21. sæti 5. sæti í aldursflokki

Haustþon FM 25. október

1:32.16

3. sæti

Valshlaupið 10 km 29. nóvember

41.32

4. sæti

Powerade 10 km 11. desember

44.23

2. sæti

Gamlárshlaup ÍR 10 km 31. desember

42.29

7. sæti - 1. sæti í aldursflokki

Gamlárshlaupið 2014 - Missi og finn mojo-ið aftur.

Ég æfi oftast ein á mínum hraða.  Þannig hefur það verið í gegnum árin.  Er annað hvort aðeins hraðari eða aðeins hægari en hlaupafélagarnir.  Ég kann því bara vel, er mjög öguð og held mig við formúlur.  En... það er svo gaman að æfa með einhverjum og nú í haust hef ég einmitt fengið að hlaupa með félaga og þegar hún fór fram úr mér í getu þá fylgdi ég eftir og jók æfingaálagið eins og ég væri búin að bæta mig umtalsvert.  Svoooo gaman.  Ég ræð frekar vel við æfingarnar, drulluerfitt en hrikalega gaman að geta klárað.  Samt veit ég manna best að ef maður er að taka spretti hraðar en formúlan segir, þá er maður ekki að leggja í bankann, heldur taka út....  Hver einasta æfing er eins og keppni og þegar kemur að keppni er engin inneign.  Ég bara ýtti þeirri hugsun lengst aftur í hnakka.  

Þangað til í gær.  Vorum nú alveg á báðum áttum um að vera með fram á síðustu stundu, vorum bara þreytt eftir veisluhöld undanfarinna daga, önnur veisla hjá okkur um kvöldið og afmælið hennar Lilju eftir 3 daga.  En einhvern veginn er það ekki í manni að hætta við fyrst við vorum búin að skrá okkur.

Leið bara þrusu vel að morgni keppnisdags.  Fínar aðstæður og þetta leit bara vel út.  Þvílík stemmning eins og alltaf og ég var spennt og glöð að leggja í hann.

Myndir af FB síðu Gamlárshlaupsins.

Voða hress eitthvað...

Það entist ekki lengi.

Eftir tvo km á hóflegum hraða var ég að ströggla.  Hvaða rugl er þetta!  Þreytt í fótunum, öxlunum, puttunum, hárinu...   Móð og másandi.   Hugsaði fyrst um að hætta eftir 4-5 km.  Of erfitt, ekki gaman.  Fann hraðann dala, erfitt, erfitt.

Að andast, með gervigrettubros...

Svo fóru hlauparar að rúlla fram úr og ég gat ekkert brugðist við.  9. km var skelfilegur.  Ég vissi af 4-5 konum fyrir framan mig en huggaði mig við að þær voru allar miklu yngri en ég og ef ég myndi ekki alveg missa það á síðustu km myndi ég fá gull í aldursflokki.   Rétt fyrir síðasta km fara nokkrir félagar mínir fram úr mér og ein skvísa og það sem verra er, í mínum aldursflokki...  Aldursflokka verðlaunaafhendingin farin líka...   Allt ónýtt.

Eftir heljarinnar baráttu í kollinum á mér tókst mér að bæta örlítið í síðasta km og hélt þokkalegum hraða í restina.  Á endasprettinum heyrði ég Þórólf hvetja mig, fyrst svona almennt en rétt eftir að ég fór framhjá breyttist tónninn og ég skildi að það var einhver kona í hælunum á mér.  Notaði síðustu orkudropana til að drullast í mark, tíminn 42:29, algjörlega búin.  Eftir 10 km hlaup á hálf-maraþon pace-inu mínu!!!

Komin í mark og stend varla í lappinar lengst til hægri.

Stöldruðum ekki lengi við eftir hlaupið, var köld og ómöguleg.  Svo var eins gott að koma sér heim að undirbúa veisluna um kvöldið.  Var alveg á því að hætta þessu keppnisbrölti og snúa mér alfarið að prjónunum!

Svo komu úrslitin.  Og sú sem fór fram úr mér var ekkert í mínum flokki, miklu yngri en ég.  (Djö, var ekki einu sinni á staðnum til að taka á móti verðlaunum, lexía!)  Og tíminn var nú ekkert svo hræðilegur.  Og eftir að hafa velt þessu öllu saman fyrir mér þá veit ég alveg hvað var í gangi.  Og ég er svo heppin að átta mig áður en ég meiðist eða lendi í tómu tjóni eða ofþjálfun.  Og það eina sem ég þarf að gera er að bakka aðeins og fara að æfa aftur á mínu pace-i.  Og þá verður allt gott aftur.  Og ég finn gleðina við að keppa.  Hey, hvenær er annars næsta Powerade?  Get ekki beðið!!! 

Hérna eru úrslitin og svona hljóp ég þetta:

1 - 4:03

2 - 4:06

3 - 4:16

4 - 4:19

5 - 4:08

6 - 4:09

7 - 4:22

8 - 4:19

9 - 4:24

10 - 4:08

Á erminni

Búin með hliðarnar og byrjuð á ermi.  Nú fer þetta að vera spennandi og komin mynd á þetta hjá mér.  Næ örugglega ekki að klára fyrir jól en hugsanlega í jólafríinu, það væri fínt.

Vika 6

Æfingar ganga eins og í sögu.  Er svo heppin að vera með æfingafélaga sem ýtir mér út fyrir þægindarammann og ég er að taka hraðari spretti en nokkru sinni fyrr.  Nýt þess að vera í toppstandi, þá er allt skemmtilegra.

Annars snýst mest um krakkana og jólin núna.  Við höfum aldrei áður verið tímanlega í undirbúningi og í minningunni erum við alltaf grútsyfjuð að klára að skreyta, pakka og græja seint á Þorláksmessu. 

Ekki í ár skal ég segja ykkur!  Jólatréð var komið upp um síðustu helgi, pakkarnir komnir undir með merkimiðum, maturinn stendur klár í ísskápnum og búin að plana jólaboðin.  

Nú dúllum okkur við að baka, leika okkur og njóta aðventunnar eins og manni dreymir um, mmmm.... mæli með'essu.

Powerade #3 2014

Úff ekki var nú hátt á okkur hjónum risið þegar líða tók á fimmtudaginn.  Kalt og vindur, brrr...  Við tókum ekki þátt í fyrstu tveimur hlaupunum og þar af leiðandi ekki í baráttu um toppsæti sem var ekki að hjálpa til.  En pössunarpían mætti á slaginu og engin afsökun til að losna... og jú, auðvitað vissum við innst inni að þetta er alltaf hrikalega gaman þegar maður er komin á staðinn og hleypur af stað.

Vorum heilmikið að vangaveltast með fatnað.  Fór af stað í ullarbol, vindheldri peysu og jakka og í upphitun vorum við alveg á mörkunum að halda á okkur hita.  Eftir upphitun og smá slökun inn í laug fann ég nú samt að jakki væri of mikið en ákvað í staðinn að fara með hlýja húfu, buff og lúffur, verja haus og hendur.

Myndir frá Pétri Helgasyni á Powerade síðunni.

Fyrir hlaup, alveg að sofna...

Fiðrildi í maganum á startlínunni og ég var strax í upphafi 2. kona á eftir Arndísi og sá ekki í fljótu bragði að einhver gæti ógnað mér.  Við fengum vindinn í bakið fyrstu kílómetrana og gaddaskórnir svínvirkuðu í þessu færi.  Rúllaði vel fyrstu km í hóp en eftir brú og upp brekkuna var orðin ein og var að velta fyrir mér hvort ég ætti aðeins að slaka eða reyna að blasta niður að næsta hóp.  Í því kom félagi minn fram úr mér og ég negldi mig á hælana á honum.

Næstu 5-6 km voru bara snilld fyrir mig!  Ég kúrði mig í skjólinu og þurfti ekkert að hugsa, með frábæran pace-er.  Þessi félagi minn var að hlaupa aðeins hraðar en ég í Valshlaupinu en það munaði því að ég var á negldum skóm en hann ekki.  Miklu erfiðara að pjakka þetta á ónelgdu og um leið og við vorum komin yfir stífluna skildi á milli okkar, ég með þetta fína grip gat spænt upp brekkuna.  

Þegar 4-500 metrar voru eftir þá heyrði ég í einhverjum fyrir aftan mig, spýtti þá í og tók góðan sprett í mark 3:24 pace síðustu 400 m.   Tíminn ca. 44:20, ég hélt mínu og var 2. kona í mark og þetta er eitt skemmtilegasta Powerade sem ég hef tekið þátt í.

Runners high eftir hlaup :)

Þórólfur var að keppa í fyrsta sinn eftir liðþófaaðgerðina og honum gekk hrikalega vel, fór undir 40, var í topp tíu og kom brosandi hringinn í mark.

Svona hljóp ég þetta:

	Splits	Time
	1	4:14
	2	4:12
	3	4:34
	4	4:15
	5	4:09
	6	4:05
	7	4:18
	8	4:30
	9	5:03
	10	4:34
	11	:24

Valshlaupið 2014 - Bakið búið en ekki búin í bakinu.

Það er ekki hægt að segja að keppnishungrið sé mikið þessa stundina.  Ég er búin að vera stíf og stirð svo lengi, hef ekki tekið tempóæfingar síðan ég veit ekki hvenær og eiginlega bara hlaupið rólega fyrir utan stuttu sprettina inní Höll.  Ég ákvað að taka stöðuna að morgni keppnisdags og sjá hvernig veðrið og líðanin væru og ef ég myndi detta í stuð, þá slá til og vera með. 

Mætti klukkutíma fyrir hlaup og náði góðri upphitun.  Þrátt fyrir að vera orðin algjörlega verkjalaus í bakinu eftir síðustu trakteringar þá átti ég ennþá eftir að ná alveg úr mér stífleikanum en það er fljótt að koma þegar maður getur hreyft sig án þess að finna til.  

Frábært veður, eiginlega bara ótrúlega góðar aðstæður á þessum tíma árs og brautin er frekar flöt og þægileg ef ekki er mikill vindur.  Markmiðið var að fara undir 42 mínútur en konur sem hlaupa undir 42 og karlar sem hlaupa undir 40 fengu þúsara endurgreiddan í markinu.  Ég var með í Valshlaupinu 2012 og hljóp þá á 42:47 og í fyrra hljóp ég á 42:20 þannig að sub 42 þýddi bæting í brautinni.

Fullt af góðum félögum á startlínunni og bara gaman.  Ég var strax í upphafi fjórða kona og sá vel í tvö og þrjú en þær voru í öðrum gír en gamla og ég rúllaði þetta mjög jafnt og þægilega.

Rétt fyrir snúning á Ægissíðunni.

(Nappaði myndunum af Valssíðunni)

Á tímabili fannst mér ég vera að vinna á þær og þær skiptu um sæti sín á milli en eftir 7-8 km sá ég að ég myndi ekki ná í skottið á þeim.  9. km var slakastur hjá mér en ég verð að viðurkenna að þegar ég sá eftir pallinum þá varð ég bara pínu löt...   Ég hafði verði í samfloti við annan hlaupara langleiðina og við skiptumst á að leiða en þegar hér var komið við sögu, þá hélt hann sínu striki á meðan ég fór að lufsast.  Þegar hann var komin með smá forskot þá hristi ég slenið af mér og spýtti aftur í lófana og kláraði sómasamlega.  Hefði nú ekki verið töff að lufsast yfir 42!  

Pústað í markinu.

(Gummi meiri dóninn að smeygja sér fram fyrir mig á síðustu metrunum!  :)

Lokatíminn 41:32 og ég bara sátt, leið mjög vel eftir hlaupið og hlakka til að takast á við næstu áskorun.  Hérna eru úrslitin og svona hljóp ég þetta:

	Splits	Time
	1	4:01
	2	4:03
	3	4:06
	4	4:09
	5	4:12
	6	4:06
	7	4:06
	8	4:09
	9	4:23
	10	4:06
	11	00:06

Á sunnudaginn fórum við í Laugar SPA með vinahjónum og eftir þriggja tíma dekur og lúxus...  varð ég fárveik!  Þvílíkt svndl.  Í keng með magaverk og svo rauk ég upp í 39 stiga hita um kvöldið.  Lilja tók við mér í veikindunum og kastaði upp í hálfan sólarhring, litla skinnið mátti nú ekki alveg við því en hún er líka orðin hress aftur.  En merkilegur andsk... eftir hitann og þegar ég jafnaði mig aftur þá var ég alveg laus við stífleikann í bakinu og nú er ég bara alveg eins og ég á að vera, sem sagt komin í toppstand, yeehaawww...

Ekki má gleyma prjóna statusnum, nú eru komin kaflaskil.   Búin með bakið!

Vika 4.

Vandræðalegt...

Annar tími hjá Postura og í þetta sinn bjó ég mig undir alvöru pyntingar.  En allt kom fyrir ekki, þrátt fyrir að það væri ansi mikið þjösnast á mér þá gat ég vel umborið þetta.  Rótin að verknum neðst í mjóbakinu var í mjöðminni á mér og eftir pot og nudd, þá endaði tíminn á því að mér var hnykkt út og suður.  Fyrst hálsinn, braaakkkk... svo vinsti hliðin, meira brak og að lokum hægri hlið.   Í lokahnykknum gerðist eitthvað furðulegt og ég fékk ósvöðvandi hláturskast!  Ég emjaði úr hlátri, hristist og fékk tár í augun og gat engan veginn hætt að hlægja.  Maðurinn horfði á mig í forundran og sagði síðan eftir nokkra stund 'Ég fer bara fram á meðan þú jafnar þig...'.

Í nokkrar mínútur í viðbót hristist ég úr hlátri á bekknum en náði svo hemja mig að lokum.  'Þú mátt bara fara núna.'  Hláturinn bubblaði ennþá í mér og þegar ég borgaði fyrir tímann (hjá öðrum manni) og ég handviss um að hann hafi flissað pínu þegar hann leit upp.  Svo hló ég alla leiðina í vinnuna og var hálf flissandi allan daginn.  Sem betur fer er verkurinn farinn og ég þarf ekki að fara aftur.

Ég er búin að ræða þetta við heilmarga en engin kannaðist við þessar lýsingar og ég var farin að hallast að því að ég væri 'klín kókos'...  En hver kemur þá til bjargar nema Google!  Þetta fyrirbæri er al-þekkt og ég er alls ekki sú eina í heiminum sem hef upplifað þetta!  Sjáið bara þetta!  Og þessar upplýsingar fann ég á FAQ síðum um allt sem viðkemur hnykkingum (Chiropractic)...

Is it true that some patients experience emotional changes while under chiropractic care?

Yes. Almost every patient experiences some emotional change. It can range from uncontrollable laughter, gentle crying, singing and outbursts of joy to the more typical sense of optimism and lightness. Subluxations are caused by emotional, physical and chemical stress to the nervous system and body. My understanding is that once an emotionally-caused subluxation is removed, the body is released from the pathological effect of this emotion, leading to a cathartic release.

Og hér er kafli sem ég fann annars staðar:

Where chiropractic adjustments usually are associated with swift movements and the sound of bones cracking, the Network practitioner uses mostly the light touch of a finger to create the desired effects. Patients under treatment experience not only physical changes, but also emotional release such as uncontrollable laughter or crying, easier breathing, and deep relaxation.

Hjúkkit.