Á erminni

Búin með hliðarnar og byrjuð á ermi.  Nú fer þetta að vera spennandi og komin mynd á þetta hjá mér.  Næ örugglega ekki að klára fyrir jól en hugsanlega í jólafríinu, það væri fínt.

Vika 6

Æfingar ganga eins og í sögu.  Er svo heppin að vera með æfingafélaga sem ýtir mér út fyrir þægindarammann og ég er að taka hraðari spretti en nokkru sinni fyrr.  Nýt þess að vera í toppstandi, þá er allt skemmtilegra.

Annars snýst mest um krakkana og jólin núna.  Við höfum aldrei áður verið tímanlega í undirbúningi og í minningunni erum við alltaf grútsyfjuð að klára að skreyta, pakka og græja seint á Þorláksmessu. 

Ekki í ár skal ég segja ykkur!  Jólatréð var komið upp um síðustu helgi, pakkarnir komnir undir með merkimiðum, maturinn stendur klár í ísskápnum og búin að plana jólaboðin.  

Nú dúllum okkur við að baka, leika okkur og njóta aðventunnar eins og manni dreymir um, mmmm.... mæli með'essu.

Powerade #3 2014

Úff ekki var nú hátt á okkur hjónum risið þegar líða tók á fimmtudaginn.  Kalt og vindur, brrr...  Við tókum ekki þátt í fyrstu tveimur hlaupunum og þar af leiðandi ekki í baráttu um toppsæti sem var ekki að hjálpa til.  En pössunarpían mætti á slaginu og engin afsökun til að losna... og jú, auðvitað vissum við innst inni að þetta er alltaf hrikalega gaman þegar maður er komin á staðinn og hleypur af stað.

Vorum heilmikið að vangaveltast með fatnað.  Fór af stað í ullarbol, vindheldri peysu og jakka og í upphitun vorum við alveg á mörkunum að halda á okkur hita.  Eftir upphitun og smá slökun inn í laug fann ég nú samt að jakki væri of mikið en ákvað í staðinn að fara með hlýja húfu, buff og lúffur, verja haus og hendur.

Myndir frá Pétri Helgasyni á Powerade síðunni.

Fyrir hlaup, alveg að sofna...

Fiðrildi í maganum á startlínunni og ég var strax í upphafi 2. kona á eftir Arndísi og sá ekki í fljótu bragði að einhver gæti ógnað mér.  Við fengum vindinn í bakið fyrstu kílómetrana og gaddaskórnir svínvirkuðu í þessu færi.  Rúllaði vel fyrstu km í hóp en eftir brú og upp brekkuna var orðin ein og var að velta fyrir mér hvort ég ætti aðeins að slaka eða reyna að blasta niður að næsta hóp.  Í því kom félagi minn fram úr mér og ég negldi mig á hælana á honum.

Næstu 5-6 km voru bara snilld fyrir mig!  Ég kúrði mig í skjólinu og þurfti ekkert að hugsa, með frábæran pace-er.  Þessi félagi minn var að hlaupa aðeins hraðar en ég í Valshlaupinu en það munaði því að ég var á negldum skóm en hann ekki.  Miklu erfiðara að pjakka þetta á ónelgdu og um leið og við vorum komin yfir stífluna skildi á milli okkar, ég með þetta fína grip gat spænt upp brekkuna.  

Þegar 4-500 metrar voru eftir þá heyrði ég í einhverjum fyrir aftan mig, spýtti þá í og tók góðan sprett í mark 3:24 pace síðustu 400 m.   Tíminn ca. 44:20, ég hélt mínu og var 2. kona í mark og þetta er eitt skemmtilegasta Powerade sem ég hef tekið þátt í.

Runners high eftir hlaup :)

Þórólfur var að keppa í fyrsta sinn eftir liðþófaaðgerðina og honum gekk hrikalega vel, fór undir 40, var í topp tíu og kom brosandi hringinn í mark.

Svona hljóp ég þetta:

	Splits	Time
	1	4:14
	2	4:12
	3	4:34
	4	4:15
	5	4:09
	6	4:05
	7	4:18
	8	4:30
	9	5:03
	10	4:34
	11	:24

Valshlaupið 2014 - Bakið búið en ekki búin í bakinu.

Það er ekki hægt að segja að keppnishungrið sé mikið þessa stundina.  Ég er búin að vera stíf og stirð svo lengi, hef ekki tekið tempóæfingar síðan ég veit ekki hvenær og eiginlega bara hlaupið rólega fyrir utan stuttu sprettina inní Höll.  Ég ákvað að taka stöðuna að morgni keppnisdags og sjá hvernig veðrið og líðanin væru og ef ég myndi detta í stuð, þá slá til og vera með. 

Mætti klukkutíma fyrir hlaup og náði góðri upphitun.  Þrátt fyrir að vera orðin algjörlega verkjalaus í bakinu eftir síðustu trakteringar þá átti ég ennþá eftir að ná alveg úr mér stífleikanum en það er fljótt að koma þegar maður getur hreyft sig án þess að finna til.  

Frábært veður, eiginlega bara ótrúlega góðar aðstæður á þessum tíma árs og brautin er frekar flöt og þægileg ef ekki er mikill vindur.  Markmiðið var að fara undir 42 mínútur en konur sem hlaupa undir 42 og karlar sem hlaupa undir 40 fengu þúsara endurgreiddan í markinu.  Ég var með í Valshlaupinu 2012 og hljóp þá á 42:47 og í fyrra hljóp ég á 42:20 þannig að sub 42 þýddi bæting í brautinni.

Fullt af góðum félögum á startlínunni og bara gaman.  Ég var strax í upphafi fjórða kona og sá vel í tvö og þrjú en þær voru í öðrum gír en gamla og ég rúllaði þetta mjög jafnt og þægilega.

Rétt fyrir snúning á Ægissíðunni.

(Nappaði myndunum af Valssíðunni)

Á tímabili fannst mér ég vera að vinna á þær og þær skiptu um sæti sín á milli en eftir 7-8 km sá ég að ég myndi ekki ná í skottið á þeim.  9. km var slakastur hjá mér en ég verð að viðurkenna að þegar ég sá eftir pallinum þá varð ég bara pínu löt...   Ég hafði verði í samfloti við annan hlaupara langleiðina og við skiptumst á að leiða en þegar hér var komið við sögu, þá hélt hann sínu striki á meðan ég fór að lufsast.  Þegar hann var komin með smá forskot þá hristi ég slenið af mér og spýtti aftur í lófana og kláraði sómasamlega.  Hefði nú ekki verið töff að lufsast yfir 42!  

Pústað í markinu.

(Gummi meiri dóninn að smeygja sér fram fyrir mig á síðustu metrunum!  :)

Lokatíminn 41:32 og ég bara sátt, leið mjög vel eftir hlaupið og hlakka til að takast á við næstu áskorun.  Hérna eru úrslitin og svona hljóp ég þetta:

	Splits	Time
	1	4:01
	2	4:03
	3	4:06
	4	4:09
	5	4:12
	6	4:06
	7	4:06
	8	4:09
	9	4:23
	10	4:06
	11	00:06

Á sunnudaginn fórum við í Laugar SPA með vinahjónum og eftir þriggja tíma dekur og lúxus...  varð ég fárveik!  Þvílíkt svndl.  Í keng með magaverk og svo rauk ég upp í 39 stiga hita um kvöldið.  Lilja tók við mér í veikindunum og kastaði upp í hálfan sólarhring, litla skinnið mátti nú ekki alveg við því en hún er líka orðin hress aftur.  En merkilegur andsk... eftir hitann og þegar ég jafnaði mig aftur þá var ég alveg laus við stífleikann í bakinu og nú er ég bara alveg eins og ég á að vera, sem sagt komin í toppstand, yeehaawww...

Ekki má gleyma prjóna statusnum, nú eru komin kaflaskil.   Búin með bakið!

Vika 4.

Vandræðalegt...

Annar tími hjá Postura og í þetta sinn bjó ég mig undir alvöru pyntingar.  En allt kom fyrir ekki, þrátt fyrir að það væri ansi mikið þjösnast á mér þá gat ég vel umborið þetta.  Rótin að verknum neðst í mjóbakinu var í mjöðminni á mér og eftir pot og nudd, þá endaði tíminn á því að mér var hnykkt út og suður.  Fyrst hálsinn, braaakkkk... svo vinsti hliðin, meira brak og að lokum hægri hlið.   Í lokahnykknum gerðist eitthvað furðulegt og ég fékk ósvöðvandi hláturskast!  Ég emjaði úr hlátri, hristist og fékk tár í augun og gat engan veginn hætt að hlægja.  Maðurinn horfði á mig í forundran og sagði síðan eftir nokkra stund 'Ég fer bara fram á meðan þú jafnar þig...'.

Í nokkrar mínútur í viðbót hristist ég úr hlátri á bekknum en náði svo hemja mig að lokum.  'Þú mátt bara fara núna.'  Hláturinn bubblaði ennþá í mér og þegar ég borgaði fyrir tímann (hjá öðrum manni) og ég handviss um að hann hafi flissað pínu þegar hann leit upp.  Svo hló ég alla leiðina í vinnuna og var hálf flissandi allan daginn.  Sem betur fer er verkurinn farinn og ég þarf ekki að fara aftur.

Ég er búin að ræða þetta við heilmarga en engin kannaðist við þessar lýsingar og ég var farin að hallast að því að ég væri 'klín kókos'...  En hver kemur þá til bjargar nema Google!  Þetta fyrirbæri er al-þekkt og ég er alls ekki sú eina í heiminum sem hef upplifað þetta!  Sjáið bara þetta!  Og þessar upplýsingar fann ég á FAQ síðum um allt sem viðkemur hnykkingum (Chiropractic)...

Is it true that some patients experience emotional changes while under chiropractic care?

Yes. Almost every patient experiences some emotional change. It can range from uncontrollable laughter, gentle crying, singing and outbursts of joy to the more typical sense of optimism and lightness. Subluxations are caused by emotional, physical and chemical stress to the nervous system and body. My understanding is that once an emotionally-caused subluxation is removed, the body is released from the pathological effect of this emotion, leading to a cathartic release.

Og hér er kafli sem ég fann annars staðar:

Where chiropractic adjustments usually are associated with swift movements and the sound of bones cracking, the Network practitioner uses mostly the light touch of a finger to create the desired effects. Patients under treatment experience not only physical changes, but also emotional release such as uncontrollable laughter or crying, easier breathing, and deep relaxation.

Hjúkkit.

Gerir mistök... og lagar til eftir sig.

Mér líður best á hlaupabrautinni þessa dagana, það er bara þannig.  Er ekki orðin alveg góð í bakinu en þegar ég hleyp finn ég ekki fyrir neinu nema vellíðan og því hraðari æfing, meiri hiti, því betra. Eftir sprettæfingarnar er ég súper-góð í sólarhring.  Engu að síður leiðist mér þófið og er afspyrnu léleg í að vera ekki 100% og þá grípur maður til allra ráða og einmitt þess vegna pantaði ég tíma hjá náunga sem ég hef heyrt mikið um en aldrei farið til og ekki að ástæðulausu... hann er kallaður Jói pyntari.

Fór á þriðjudaginn í Postura þar sem Jói tók á móti mér.  Ég þurfti nú ekki mikið að segja hvað væri að hrjá mig, hann horfði á mig og sagði mér svo frá öllu sem var í ólagi.  Hann leiðrétti líkamsstöðuna, gaf mér góð ráð, benti svo á staðina þar sem ég fann til og sagði að vinstri löppin á mér væri úr synci.  Því næst fór ég á bekkinn, þar sem hann og félagi hans héldu mér, tosuðu, kipptu og hnykktu mér sundur og saman.  Það brakaði í mér frá tám og upp í hvirfil en eftir að hafa verið með þetta tak í bakinu í nokkrar vikur þá er ég búin að stífa líkamann svo gjörsamlega af að ég var eins og spítukarl.  Ég upplifði engar pyntingar í þetta sinn en missti andann nokkrum sinnum í hnykkjunum en það var ekkert mál.

Þegar þeir voru búinir stóð ég upp og fann strax að ég var allt önnur en ennþá með smá verk neðst í mjóbakinu.  'Hvenær fer verkurinn?'.  'Eftir þrjá daga.'   Ég tók síðustu verkjatöfluna tveim dögum síðar og er búin að vera góð í nokkra daga.  Ég fór ekkert að hlaupa í gær vegna anna og í gærkvöldi fannst mér ég aðeins verri aftur.  Betri eftir hlaup í dag en ég á annan tíma í Postura á þriðjudaginn og spurning hvort það klári málið.  

Þetta var erfið vika peysulega séð.  Ekki það, ég prjónaði eins og vindurinn en þegar ég var að bíða eftir henni Lilju minni á sundæfingu kíkti ég í gamni á uppskriftarsíðuna og á myndir frá öðrum sem eru að prjóna sömu peysu.  Og þá rak ég augun í að hliðarnar á bakinu hjá mér voru ekki eins og hjá þeim!!!

Kom heim og kannaði málið betur og jú, var búin að gera bölvaða vitleysu.  Ekki það, ég las uppskriftina aftur og mér fannst þetta ekki mjög skýrt en alla vega í staðinn fyrir að það væru tvær slétta og tvær brugðnar eins og í stroffinu sitt hvoru megin við aðal mynstrið þá átti að vera tvöfalt perluprjón.  Hugsaði aðeins málið hvort ég ætti bara að breyta restinni af peysunni til að sleppa við að laga en komst að því að ég yrði aldrei ánægð með það.  Þannig að ég notaði tvö kvöld í að rekja upp eina lykkju í einu alla leið að stroffi og hekla hana svo upp á réttan máta aftur...   20 lykkjur alls.  Og tatahhh..., hrikalega fínt núna og ég komin vel upp yfir ermaúrtöku.  

Hérna er ég búin að laga hægra megin.

Hérna er þetta svo komið og byrjuð á úrtöku fyrir ermar.

Heldur sér við efnið

Leiðinda vika heilsufarslega séð.  Fylltist af kvefi og ógeði á sunnudagskvöldið síðasta og er ekki ennþá búin að jafna mig alveg þó ég sé betri í dag en í gær.  Finn ennþá fyrir stífleika í bakinu og líður pínulítið eins og konu á fimmtugsaldri svei mér þá, mjög framandi tilfinning.  Og í dag tók svo betri helmingurinn upp á því að næla sér í svæsna magapest, grey kallinn veit ekki hvort hann er að koma eða fara.  Krossa putta, tær og allt annað sem mér dettur í hug og forðast hann eins og pestina...!

Hápunktur vikunnar var nú samt í gær, ég orðin þokkalega spræk og bóndinn ekki orðin veikur, en þá fögnuðum við 11 ára brúðkaupsafmæli.  Við héldum uppá áfangann með rómantískri bæjarferð, köku og kaffi latte á Garðinum.

Áskirkja 15. nóvember 2003

Garðurinn 15. nóvember 2014

Þegar maður er ekki til stórræðna í hlaupum og öðrum líkamlegum átökum þá er nú aldeilis gott að nýta tímann í prjónaskapinn og ég er hæst ánægð með afrakstur vikunnar.  Ta..tahhh...  eins og dóttir mín hin yngri myndi segja:

Vika 2

Og nóttin er ung, næ örugglega nokkrum umferðum í viðbót, allir aðrir á heimilinu í bólinu :)

Finnur sér verðugt verkefni

Nú þegar aðal hlaupa-keppnistímabilinu er lokið og það eina fram undan eru stöku 10 km hlaup, þá er allt í einu fullt af tíma og ég er ekki eins þreytt á kvöldin eftir langar æfingar.  Ég er reyndar að æfa mjög vel, hleyp 5-6 sinnum í viku en ekki eins mikið magn og ég hef verið að gera undanfarna mánuði.  Reikna með að auka í aftur eftir áramótin.  Sprettæfingarnar á mánudögum og miðvikudögum með stelpunum hjá GPJ erum alveg frábærar, nú erum við 6 sem æfum saman og höldum hvor annarri við efnið.

Dró fram prjónana aftur eftir langt hlé og fleira kom til en minni æfingar.  Sonja orðin svo stór að hún er hætt að flækjast í garninu mínu og fátt eins kósý og sitja með prjónana á kvöldin þegar vetrar.  Ég byrjaði á prjóna mér svarta peysu, var búin að eiga garnið í nokkur ár...   Það er orðið ansi langt síðan ég hef prjónað eitthvað eftir uppskrift og ég notaði bara aðarar peysur sem ég á til viðmiðunar enda ekki flókin hönnun hér á ferð.  

Þegar peysan var klár prjónaði ég bindi handa Þórólfi.  Var búin að sjá myndir af flottum bindum á netinu, átti skemmtilegt garn og mixaði nokkrum hugmyndum í eitt bindi.  Bóndinn alsæll með útkomuna.  

Það er voða mikið um kaðlapeysur núna, mér finnst þær fallegar og var með augun opin fyrir flottri uppskrift.  Ég prjónaði síðast kaðlapeysu á hann Gabríel fyrir 12 árum eða svo, en það er eins og með flest, það virkar miklu flóknara en það er og ég er alveg óhrædd við að taka slaginn.   Fann svo flotta uppskrift um daginn og það má segja að hún sé fyrir allan peninginn!  

Keypti garn í RL og byrjaði að prjóna í vikunni.  Þetta verður 'langhlaup' ef það má orða það þannig og til að halda mér við efnið mun ég pósta framvinduskýrslu vikulega þar til verkinu er lokið.  Ekki alveg tilbúin að setja mér markmið ennþá, þarf að fá alla vega tvær vikur til að sjá meðal framleiðni til að geta reiknað út verklok... En fyrir jól hljómar sérstaklega vel!  Sé þetta alveg fyrir mér... í náttbuxum og peysunni, drekkandi heitt kakó úr blóma-bolla frá tengdó (fann ekkert ittala dót til að troða inná myndina :).

Vika 1 - Bak hluti